Eén van de groepsdetacheringen van de Amfors Groep wordt kleiner. “Maar als er één deur dicht gaat, gaat er altijd een volgende open,” zegt leidinggevende Hiciret Alici. Daar heeft hijzelf een grote bijdrage aan gehad. Samen met zijn medewerkers ging hij op zoek naar een nieuwe passende functie. En met succes! Hieronder leest u de succesverhalen van de eerste drie collega’s met nieuw werk.

Jeannet was de eerste met een nieuwe werkplek. Na twee dagen op proef begon ze op 2 januari bij PostNL, waar ze pakketten op de band legt,. “Ik blijf hier zitten ook, ik heb het hier goed naar mijn zin!” zegt ze. “Dat ze zo vroeg moest beginnen was even een drempel,” vertelt haar nieuwe leidinggevende Maurice: “maar Jeannet is altijd op tijd.” “Ik fiets vanaf Schothorst binnendoor en dan ben ik er in ongeveer 15 minuten, maar ik ga wel 20 minuten van tevoren van huis hoor!” vult Jeannet hem aan. Tegenwoordig heeft ze geen moeite meer met de vroege start: “Ik mag hier ook eerder naar huis en dan kan ik van de zomer elke middag naar het Bosbad met mijn abonnement.”

Herbert werkt nu bij Umefa in zijn eigen stad Leusden: “Het is nu maar 15-20 minuten fietsen in mijn tempo.” Eerder moest hij 1,5 uur reizen om op zijn werk te komen: “eerst op de fiets, en dan nog met het busje.” Toch was de route juist iets wat Herbert tegenhield. “Herbert heeft in het weekend op de fiets geoefend met zijn familie,” legt zijn nieuwe praktijkbegeleider Kees uit: “ In het donker durft hij nog niet over een gevaarlijk stukje route te fietsen, maar gelukkig is het ’s morgens licht nu, dus daar hoeven we pas van het najaar wat mee.” Vandaag vult Herbert zakjes met onderdelen: “We zijn aan het kijken wat ik kan, nu ben ik aan het tellen en inpakken.” Verlangend kijkt hij naar de jongens die met tentpalen aan het werk zijn: “Dat wil ik dus ook graag gaan doen.” Praktijkbegeleider Kees is blij met Herbert: “Herbert werkte hier al als invaller, dus hij hoefde niet zo heel lang te wennen. Mooi is dat, ga je ergens weg, dan zijn ze ergens anders toch weer blij met je.”

Leo is sinds 2 weken terug bij zijn oude baas Marcel, directeur van Tweda. “Ik wilde graag weer terug naar Marcel. Ik kan goed met de jongens opschieten en het werk is leuk om te doen.” Het leek erop dat de vacature net vervuld was, toen Leo tegen Hiciret zei dat hij graag weer bij Tweda wilde werken. Maar de match was er niet. Tweda zocht dus een nieuwe kandidaat. “Er kwamen vier mensen kijken, en Leo was de oudste, maar ook de fitste,” zegt directeur Marcel: “Omdat hij al eerder bij ons had gewerkt, voelde de proefweek als een warm bad. Het was herkenbaar voor ons én voor Leo.” Een perfecte timing dus. En Leo? Die pepert het Marcel nog graag even in: “morgen lekker lang weekend. Als jullie op vrijdag schoonmaken heb ik mijn vrije dag!”.

Hiciret is ondertussen druk aan het werk voor zijn andere medewerkers. Hij bespreekt de mogelijkheden, leidt ze rond bij nieuwe opdrachtgevers, organiseert proefdagen op verschillende afdelingen en zwaait ze uit, want Herbert, Jeannet en Leo zijn al lang niet meer de enigen met een nieuwe baan.